κάτω απ' το αλμυρίκι
Υπάρχουν λέξειςτόσο σκουριασμένες
που τα απορρυπαντικά
αρνούνται να συνδράμουν
μην κατηγορηθούν
για ανημποριά
και χάσουν την υπόληψή τους
στους καταναλωτές
Αυτό είναι το "πρέπον"
είπε η καμήλα
κι έτρεξε, γεμάτη βάρη
στην ερημιά της μοναξιάς
Άλλες πάλι
τραβούν μπροστά
γκρεμίζοντας κάθε τι
που τις δεσμεύει.
Δεν βλέπουν ορίζοντα
μόνο το μεγάλο μίσος
για το παρελθόν τις οδηγεί
θέλουν να το ξεριζώσουν
συθέμελα. Επαναστατούν.
Στην έρημο της μοναξιάς
το "θέλω" βρυχάται δυνατά
σπάνε οι αλυσίδες του "πρέπει"
οι λέξεις είναι ελεύθερες
στο χάος
Τότε εκεί,
μέσα από το Χάος
γεννιέται
μια λέξη μοναδική
δίχως παρελθόν
με αμφίβολο μέλλον
που χωρίς φόβο κοιτάει
παιχνιδιάρικα
Είναι το "Ιερό Ναι"
στη ζωή
η δίχως ενοχές δημιουργία
Το παιδί, αυτό μόνο,
μπορεί να υπερβεί
τον έσχατο άνθρωπο
της μικρής ηδονής
Αυτό μόνο
μπορεί να γεννήσει
τον ελεύθερο άνθρωπο
Γιατί και η χαρά κι ο πόνος
σαν στοιχεία δημιουργίας
λογούνται
